آیا Face ID آغازی بر آخرالزمان “گزارش اقلیت” خواهد بود؟

اپل به تازگی از سیستم احراز هویت جدید خود با استفاده از تشخیص چهره کاربران رونمایی کرده است و حالا از یکی دو روز گذشته، این فناوری در اختیار خریداران آیفون 10 قرار گرفته است. در این میان یک ترس، آن هم از نوع توهم توطئه ممکن است باعث شود تا احراز هویت بیومتریک Face ID مورد استقبال برخی از افراد قرار نگیرد. با اپل مگ همراه باشید.

ترس از به وقوع پیوستن دیستوپیاهایی از نوع فیلم “گزارش اقلیت” (Minority Report) یا رمان 1984 یکی از مهم‌ترین دلایلی هستند که شاید ذهنیت بسیاری از افراد را در مورد سیستم‌های احراز هویت بیومتریک، آن هم به صورت گسترده و روزمره تخریب کند. همین مسئله تا پیش‌ازاین نیز باعث شده تا بسیاری از افراد فوبیایی خاص نسبت به تجهیزات کامپیوتری، ربات‌ها، شبکه‌های اجتماعی داشته باشند و یا مثل استیون هاوکینگ و ایلان ماسک، سناریوهای آخرالزمانی مبنی به دست گرفتن کنترل نوع بشر به دست هوش مصنوعی نظیر آنچه در ماتریکس واچفسکی‌ها دیده‌ایم را مطرح کنند.

در فیلم “گزارش اقلیت” به کارگردانی استیون اسپیلبرگ، آینده‌ای پیشرفته، اما تاریک به نمایش گذاشته می‌شود که در آن با استفاده از یک سیستم پیش‌بینی کننده پیشرفته، مجرم‌ها پیش از وقوع جرم دستگیر و مجازات می‌شوند. در حقیقت افراد به خاطر جرم‌هایی که هنوز انجام نداده‌اند مجازات می‌شوند.

در این دنیای تاریک یک نکته قابل‌توجه دیگر نیز وجود دارد؛ و آن هم حضور همه‌جانبه  سیستم احراز هویت بیومتریک با استفاده از تشخیص چهره است. در دنیای گزارش اقلیتِ اسپیلبرگ، حتی برای خریدن یک همبرگر هم باید از چشمتان اسکن گرفته شود؛ دقیقا مثل پرداخت Apple Pay در آیفون 10! جالب اینجاست که مجرمین نیز با استفاده از همین سیستم احراز هویت که همه‌جا حضور دارد شناسایی و دستگیر می‌شوند.

بیومتریک

داستان‌ها و فیلم‌هایی از این قبیل می‌تواند تأثیر منفی زیادی روی ذهنیت افراد در مورد سیستم‌های تشخیص چهره بگذارد. اما جالب اینجاست که قابلیت Face ID که توسط اپل معرفی‌شده، حتی در نوع خود هم جزوه اولین‌ها نبوده است. تا پیش‌ازاین  فیس‌بوک و گوگل هم برای آنالیز تصاویر چهره افراد از همین قابلیت استفاده کرده‌اند.

اگر یکی از کاربران قدیمی فیس‌بوک باشید، حتماً می‌دانید که این شبکه اجتماعی از یک سیستم قدرتمند مبتنی بر هوش مصنوعی برای تشخیص افراد برای تگ کردن تصاویر و حتی توصیه افراد برای دوستی به یکدیگر استفاده می‌کند.

در دنیای گزارش اقلیتِ اسپیلبرگ، حتی برای خریدن یک همبرگر هم باید از چشمتان اسکن گرفته شود؛ دقیقا مثل پرداخت Apple Pay در آیفون 10!

علاوه بر اینکه سرویس‌های دیگری که با تصاویر و صورت افراد سروکار دارند نیز با استفاده از همین قابلیتِ نقشه‌برداری از چهره افراد کار می‌کنند. این قابلیت‌ها در سرویس‌هایی نظیر Google Photos، اپلیکیشن Photos در iOS و حتی سیستم‌های جست‌وجوی تصاویر در گوگل و Bing.com هم از همین سیستم استفاده می‌کنند.

کافی است یک عکس از صورت شما در فیس‌بوک، گوگل یا هرجای دیگر در اینترنت آپلود شود تا تمام سیستم‌های مبتنی بر هوش مصنوعی چهره شمارا تشخیص دهند و شکل و شمایل چهره شما درگذر عمر را در سال‌های آینده حدس بزنند.

 

حتی اگر خودتان هم ‌چنین کاری را نکنید و از تمام دستگاه‌های دیجیتالی و اصطلاحاً هوشمند امروزی بپرهیزید، بازهم افراد دیگر و ابزارهای مختلف صورت شمارا به سیستم‌های هوش مصنوعی ارسال می‌کنند.

کافی است در جمع دوستانتان یک عکس یادگاری بگیرید و یا از دستگاه‌های خودپرداز پول بگیرید و یا چرا راه دور برویم؟ در خیابان‌های شهر فقط راه بروید، سیستم‌های امنیتی، نظارتی و حتی سرگرمی تصویر چهره شمارا ثبت و آنالیز می‌کنند.

پیش‌ازاین و دقیقاً در زمان گسترش اسمارت فون‌ها، بسیاری این وسیله هوشمند را با “صفحه سخنگویی” که عاقبت “وینستون اسمیت”، قهرمان رمان 1984 را به اتاق 101 کشاند؛ ربط می‌دادند. این افراد اسمارت فون‌ها را مهم‌ترین قدم برای نزدیک شدن به آخرالزمان “اورولی” عنوان می‌کردند. جورج اورول در کتاب 1984 از دستگاهی به نام “صفحه سخنگو” سخن می‌گوید که در هر زمان و مکانی از زندگی تک‌تک انسان‌ها حضور دارد. صفحه سخنگو همه‌چیز را می‌بیند و ثبت می‌کند و دقیقاً سر بزنگاه به واکنش خلاف‌کاران واکنش نشان می‌دهد. آیا امروزه با وجود گسترش اسمارت فون‌ها، تاریخ انقضای چنین تفکراتی به سر نرسیده است؟

برای اثبات این قضیه کافی است بگوییم که تقریباً تمامی کلان‌شهرهای دنیا امروزه دارای سیستم‌های نظارتی پیشرفته هستند. سیستم‌های نظارتی از شهرها و ایالات بزرگ نظیر پکن، شانگهای نیویورک، پنسیلوانیا و کالیفرنیا  گرفته تا شبکه‌های اجتماعی و اینترنت در همه‌جا حضور دارند و از چهره، حالت راه رفتن، خلق‌وخو، سلایق شما الگوبرداری می‌کنند. در حقیقت آن‌ها شمارا به‌طور کامل می‌شناسند.

با این حساب می‌توان مطمئن بود که دوری کردن از این سیستم‌های تشخیصی بیومتریک در دنیای دیجیتال امروزی امری غیرقابل‌اجتناب است. در این میان تنها یک مسئله باقی می‌ماند؛ و آن هم این است که کدام ارگان یا کمپانی خصوصیات بیومتریک شمارا اسکن می‌کنند؟ آیا کمپانی ارائه‌دهنده خدمات احراز هویت بیومتریک مورد اعتماد شما است؟ قضاوت آن به عهده شما می‌گذاریم…

اشتراک در شبکه های اجتماعی

دیدگاه بگذارید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلد های ستاره دار* اجباری هستند.